Alles blijft nog helemaal hetzelfde als 15 jaar geleden

Het land en de internationale gemeenschap zijn door vele bekentenissen en verslagen te weten gekomen wat de strategie was van Generaal Rito Alejo del Río bij de XVII-de Brigade in het midden en op het einde van de jaren 90, met de onvoorwaardelijke steun van de toenmalige Gouverneur van Antioquia Álvaro Uribe Vélez: promotie van paramilitaire basissen, reusachtige operaties van genocide en van massieve ontheemding, overeenkomsten met grote multinationale ondernemingen die het paramilitarisme financierden, uitroeiing van groepen, gemeenschappen en organisaties die zich niet gedwee onderwierpen waren aan zijn strategie. Enkele leiders van het paramilitarisme van de streek hebben bekend dat ze bij alle commandanten die mekaar opvolgden bij de XVII-de Brigade totale steun kregen om door te gaan met deze strategie.

Ten gevolge van de ernstige bedreigingen en paramilitaire invallen in de nederzettingen van onze Vredesgemeenschap tijdens de laatste weken vormden we een HUMANITAIRE COMMISSIE die zich met internationale begeleiding  verplaatste naar het gehucht La Esperanza en naar aangrenzende zones, waar verschillende families door de paramilitairen van de buitenwereld verbannen bleven en onderworpen werden aan het ultimatum dat ze altijd gebruiken: als ze niet met hen meewerken dan moeten ze ofwel de zone verlaten ofwel sterven.

Op 25 en 26 februari was de HUMANITAIRE COMMISSIE in La Esperanza.  De militairen waren op voorhand op de hoogte geraakt van onze aanwezigheid en ze namen als strategie aan om de paramilitairen op te dragen van zich te verbergen en zich te verwijderen van de weg die wij zouden volgen om niet gezien te worden.  De militairen waren op 26 februari aanwezig in het gehucht La Esperanza, maar ze deden dat op een weinig respectvolle manier want ze drongen zonder toelating een private eigendom binnen.  Ze identificeerden zich als leden van de 24-ste Mobiele Brigade.

De bewoners van de zone vertelden ons dat de paramilitairen zich verplaatsten met armbanden om hun arm met daarop de afkorting “AGC”(Autodefensas Gaitanistas de Colombia). Dat is de nieuwe naam die ze hebben aangenomen. Het is duidelijk dat ze boerderijen gaan opkopen waren in het gehucht Playa Larga en de aangrenzende gehuchten, zoals de boerderij La Marina waar een grote paramilitaire basis actief is. Ook is hun invloed duidelijk in het project van het aanleggen van een weg tussen Nuevo Antioquia en La Esperanza, waarvoor ze veel machinerie hebben aangevoerd. 

Voor de boeren is ook de paramilitaire strategie duidelijk, uitgedrukt in toespraken en conversaties, die erin bestaat vooruitgang te boeken in de territoriale controle van heel het district van San José de Apartadó.  Hierin komen ze overeen met hen die in de laatste maanden bezig waren met het bezetten van de gehuchten Arenas Bajas( de sector La Máquina) en Miramar.

Het meest verontrustende en wat de fundamentele sleutel vormt van hun aanwezigheid en hun optreden in de zone, is de medeplichtigheid van de Strijdkrachten. De zelfde paramilitairen biechten dat op aan de boeren met de bedoeling hen af te raden weerstand te bieden tegen hun overheersing.  De ruggensteun van de Strijdkrachten is totaal.  Daarom betekent zich verzetten tegen deze strategie “het mes begraven”(???): ze moeten ofwel vluchten ofwel sterven.  Ze leggen de boeren uit dat de Strijdkrachten dekmanteloperaties uitvoeren  door strooibriefjes te verspreiden waarin ze affirmeren dat ze bezig zijn o.a.  alias “Teilo” ,  alias “Otoniel”, alias “Fabio” , alias “Beto” te vervolgen terwijl dezelfde bevolking de paramilitaire aanwezigheid in de zone kan vaststellen. En dat gebeurt  in enorme groepen en dichtbij waar de militairen patrouilleren.  Daarom tonen de paramilitairen zich zeker tegenover de boeren en ze affirmeren dat ze niet uit de zone zullen weggaan. Hun zekerheid is bovendien onderstut door de globale strategie, waaraan zij zeggen dienstbaar te zijn: de zone overmeesteren om ze ten dienste te stellen van nationale en internationale mijnondernemingen, zoals ze dat deden in andere streken van het land.

Bij de strategieën van ontheemding werd altijd al de besproeiing gerekend van de teelten die dienen voor de voedselvoorziening, met de bedoeling de schamele voedselbronnen van de boeren te vernietigen en de waterbronnen te vergiftigen zodat ze verplicht worden de zone te verlaten. Deze strategie hebben ze toegepast in de gehuchten Mulatos, La Resbalosa en Las Nieves. Onze Gemeenschap trok hier foto’s van op 21 en 26 februari 2013, waarbij de ernst van de schade  veroorzaakt door ongedifferentieerde (dus zonder er rekening mee te houden of het om drugs gaat of om voedselteelten) besproeiingen  van de Antidrugs Politie wordt vastgesteld. In het gehucht La Resbalosa besproeiden ze de waterbron waarvan de Vredesgemeenschap gebruik maakt.

Ook andere praktijken van mensenrechtenschendingen door het leger hielden niet op: zoals illegale huiszoekingen, bedreigingen en aankondigingen van bloedbaden en uitroeiing.  Op woensdag 6 maart 2013 , rond 4:00 ’s morgens kwamen leden van de politie en van het leger aan in het gehucht La Linda en ze deden op een brutale manier een huiszoeking in de woning van Alfredis RIVAS BORJAS, vermoedelijk omdat ze informatie bezaten dat hij in zijn huis wapens bewaarde. RIVAS was reeds slachtoffer geweest van een gerechtelijke montage, van de onrechtmatige beroving van zijn vrijheid. Zijn familie werd omzeggens uitgeroeid want zijn vader  en zijn broers werden door leden van het Leger en van de paramilitaire groepen vermoord. Deze informatie berust bij het Presidentschap van de Republiek, bij locale en regionale rechtsinstellingen, bij alle hoge Gerechtshoven en bij internationale organismen.   Dezelfde dag rond 12:30 veroorzaakte de aanwezigheid van het leger in de woon- en opvoedingsruimte van de burgerbevolking een gevecht dat de burgers en kinderen, die zich in de school van La Cristalina bevonden,  in groot gevaar bracht. Een bom door de militairen gegooid viel op zo’n 100 meter van de woning van een lid van onze Interne raad in La Cristalina, terwijl hij en zijn familie zich op dat moment binnen in huis bevonden.  Ondanks deze ernstige gevaren voor de burgerbevolking kampeerden de militairen meer dan twee dagen in de school van La Cristalina.

Op donderdag 7 maart 2013 rond 10:00 uur ontving een lid van de Vredesgemeenschap een telefoon waarin gevraagd werd waar Germán GRACIANO en Reinaldo AREIZA zich bevonden. Germán is momenteel Wettelijk Vertegenwoordiger van de Gemeenschap en in de laatste maanden werd hij aan voortdurende doodsbedreigingen onderworpen.  De onbekende die de telefoon deed waarschuwde dat ze reeds een plan hadden om hem in dezelfde zone te vermoorden op het moment dat de gelegenheid zich voordoet.

Alles wijst erop dat er niets veranderd is in de laatste 15 jaar. We worden onderworpen aan duivelse strategieën van de Staat die op halsstarrige en hardnekkige manier worden toegepast, terwijl ze zich verdedigen met dekmantelstrategieën tegenover de protesten van de nationale en internationale gemeenschap.

We bedanken de personen en gemeenschappen die ons vanuit veel hoeken van de planeet ondersteunen met hun morele steun bij onze onwankelbare weerstand.

Vredesgemeenschap van San José de Apartadó

11 maart 2013

http://www.cdpsanjose.org

 

ps: Om de foto’s te zien van de verwoesting van onze teelten gebruik volgende link: http://fotos.cdpsanjose.org/main.php?g2_itemId=1115