Gewapend treffen brengt de burgerbevolking in gevaar

Opnieuw wil onze Vredesgemeenschap van San José de Apartadó een aanklacht doen ten aanzien van het land en van de wereld van nieuwe feiten van geweld die haar treffen:

Op zondag 20 maart 2016 rond 7:30 uur was er een groep paramilitairen aanwezig in het gehucht La Hoz van het district van San José , die zich voorstelden als Autodefensas Gaitanistas de Colombia (AGC) (Gaitanistische Zelfverdedigingsgroepen van Colombia).  Het ging over ongeveer 50 gecamoufleerde mannen die zware wapens droegen. Door hun aanwezigheid veroorzaakten ze terreur bij de burgerlijke boerenbevolking van dit gehucht.  Op brutale toon beweerden ze dat ze daar in de zone blijvend zullen aanwezig zijn en dat niemand hen van daar zal weghalen.

Dezelfde zondag 20 maart 2016 rond 20:00 uur was een groep paramilitairen aanwezig in het gehucht El Porvenir van het district van San José de Apartadó. Ze waren in de woning van de boer Eliseo TUBERQUIA, vader van 7 minderjarige kinderen. Ze bedreigden Eliseo met hun wapens voor de ogen van zijn kinderen en nadien kampeerden ze in zijn woning  en in de omgeving tot de volgende dag.

Op maandag 21 maart 2016 in het gehucht El Porvenir was dezelfde groep paramilitairen aanwezig in de woning van de  boer Cristóbal MESA. Ze vroegen naar hem en omdat ze hem daar niet aantroffen lieten ze de overduidelijke boodschap achter “we gaan hem vermoorden”.  Eliseo was reeds met de dood bedreigd door de paramilitairen bij minstens twee vorige gelegenheden. Bovendien staat hij op de lijst van te vermoorden personen die de paramilitairen hebben.

Dezelfde maandag 21 maart 2016 rond 9:00 uur  kwam een groep paramilitairen aan in het gehucht La Hoz tot bij de woning van de boer Weimar CASTRILLÓN, die ze intimideerden . Enkele minuten later  bereikten ze het gemeentehuisje waarbij ook de school van het gehucht staat.

Dezelfde maandag 21 maart 2016 deed zich (in La Hoz) rond 13:50 uur een treffen voor klaarblijkelijk tussen paramilitairen en guerrilleros van de FARC. De paramilitairen gebruikten daar de burgerwoningen en de school als loopgraven.  En zo brachten ze de families in groot gevaar. Bij dit treffen werd één paramilitair gewond en een andere bleef dood achter. Nadien werd het verlies vastgesteld van levensmiddelen en van geld van de families. De paramilitairen hadden ze gestolen.

Op woensdag 23 maart 2016 waren de paramilitairen opnieuw aanwezig in de school van het gehucht La Hoz. Op brutale toon bedreigden ze verschillende burgers en ze bestempelden ze als collaborateurs van de guerrilla. Later deden zich nieuwe botsingen voor klaarblijkelijk tussen deze paramilitaire groep en guerrilleros van de FARC.

Op woensdag 24 maart 2016 kwamen de paramilitairen in het gehucht La Hoz naar verschillende woningen van de families van de sector.  Ze folterden de families want ze argumenteerden dat ze volgens hen banden hadden met de guerrilla van de FARC. Dat veroorzaakte ontheemding van verschillende families van het gehucht en brengt de overige families van de streek in gevaar.

Op zaterdag 26 maart 2016 greep in de ochtenduren een zwaar gevecht plaats in het gehucht Playa Larga van het district van San José de Apartadó, klaarblijkelijk tussen paramilitairen en guerrilleros van de FARC. Deze feiten veroorzaakten angst en ontsteltenis bij de families van meer dan zes gehuchten van het district van San José de Apartadó.

Op 23 maart herdachten wij het 19 jarig bestaan van onze Vredesgemeenschap. We organiseerden een mars naar het oude lokaal van de school van het district waar op 2 maart 1997 de publieke afkondiging plaatsvond van de Vredesgemeenschap. Daar lazen we opnieuw de tekst van die Verklaring. We hielden halt voor de ruïnes van het Vormingscentrum dat we er gebouwd hadden. Het werd door onze daders verniel d. En we gingen ook naar boven tot aan de ingang van het kerkhof waar we honderden van onze vermoorde kameraden herdachten.  Ook bekeken we opnieuw video’s over onvergetelijke historische momenten van ons proces en we deelden momenten van gemeenschapsintegratie en – vermaak. Eens te meer overtuigt  de terugblik op onze geschiedenis van lijden en verzet ons van de juistheid van onze strijd en van onze breuk met een Staat die elke keer meer crimineel en corrupt is. Negentien jaar leven in de Vredesgemeenschap heeft ons geleerd dat wapens niet noodzakelijk zijn om interne solidariteit en democratie uit te bouwen. Ons levensproject heeft haar fundament in de hoop en niet in tirannie. Daarom heeft ons dagelijks op weg gaan in waardigheid ons toegelaten om tijdens deze jaren te leven zonder een beroep te moeten doen op onderwerping.  Deze negentien jaren zijn een licht van hoop ten aanzien van een wereld die telkens meer verwijderd is van de meest minieme gevoelens van menselijkheid die in de maatschappij zouden moeten uitgestraald worden. Opnieuw bedanken we personen en gemeenschappen van Colombia en van de wereld die ons verzet met hun waardevolle morele steun onderstutten.