Het snakken naar gerechtigheid sterft niet ook als men dit verlangen wil verstrooien met ellendige kruimels

Opnieuw richt onze Vredesgemeenschap van San José de Apartadó zich tot het land en de wereld om getuigenis af te leggen van onze angsten en bekommernissen, die veroorzaakt zijn door deze dagelijkse actie van de parastatale structuren die bevolkingen onderwerpen en controleren op zoek naar hun eigen belangen, in de context van een Staat die geen rechten noch vrijheden beschermt maar eerder gebruik maakt van de wereldwijde tragedie van de pandemie om de elementaire rechten van haar minst beschermde burgers in te perken en om nog meer vrij spel te laten aan de geweldenaars die hun toevlucht zoeken in haar macht.

San José de Apartadó blijft een buit van het paramilitarisme, want de territoriale controle, de afpersing en de rekrutering van minderjarigen zijn er het dagelijks brood en de 17-de Brigade van het leger zelf samen met het District van Politie van Urabá waren de belangrijkste verantwoordelijken voor dit fenomeen dat de streek doet leeg bloeden. Nu wordt de komst aangekondigd van nieuwe paramilitaire bevelhebbers naar de zone, vermoedelijk met personeel uit andere regio’s van Urabá en van het land, met de bedoeling de controle over de bevolking van de zone te intensifiëren en hun criminele acties beter te plannen.

De nationale conjunctuur wordt gekenmerkt door de beslissing van het Hooggerechtshof, die de ex-president en huidig senator Álvaro Uribe Vélez unaniem onderwierp aan huisarrest. Dit na het verifiëren van zijn misdaden van valsheid van getuigen met behulp van overvloedig bewijsmateriaal.

Met de valse getuigen die hij wist om te kopen, wilde hij een moedige senator, die hem berispte voor het bedrijven van duizend maal ergere misdaden, het zwijgen opleggen. Het gaat over misdaden zoals het oprichten en aanmoedigen van paramilitaire structuren met een enorme criminele capaciteit, corruptie met grote omvang bij het beheer van de Staat om die onder de overheersing te houden van een rijke en omgekochte elite. Zoals ook het in stand houden van angstaanjagende niveaus van ongelijkheid, onrecht, corruptie, straffeloosheid, buitenlandse militaire interventie, vervalsing van informatie, cliëntelisme, plundering van de natuurlijke rijkdommen door multinationale ondernemingen, het miskennen en onderdrukken van de meest elementaire rechten en vrijheden van de armgemaakte nationale meerderheden.

Onze Vredesgemeenschap leed erg onder de verschillende stadia en niveaus van macht, die dit onderworpen land verleende aan zulk duivels personage. Toen hij tussen 1995/97 gouverneur was van Antioquia (ons Departement) maakte hij gebruik van één van zijn beste vrienden Generaal Rito Alejo del Río, als commandant van de 17-de Brigade, om onze pas geboren Gemeenschap in bloed te verdrinken, door veel van onze broers en zusters die de Gemeenschap stichtten af te slachten en door onze activiteiten te belasteren door ze voor te stellen als in gang gezet door de gewapende guerrilla, op het moment dat hij in heel het departement paramilitaire structuren, die onze dorpen en steden overspoelden met dood, in het leven riep en exporteerde.

Na het veroveren van het Presidentschap van de Republiek in 2002 en na zich op frauduleuze manier te laten herverkiezen in 2006, consolideerde hij een echt terreurregime, waarbij hij met onmiskenbare prioriteit onze Vredesgemeenschap stigmatiseerde, door ze te onderwerpen aan diverse strategieën van uitroeiing. Vandaag de dag hebben verschillende militairen en paramilitairen die hun misdaden bekenden voor de instellingen van overgangsjustitie geopenbaard dat Uribe Vélez hen overtuigde dat onze Vredesgemeenschap een “nest guerrilleros” was, met de bedoeling dat ze haar uitroeiing met gerust geweten zouden aanvaarden, wat ze ook deden door zonder medelijden mensen af te slachten. Maar met het verlopen van de tijd ontdekten ze dat ze waren misleid door de president, die hen had meegesleept om ontelbare onschuldigen te elimineren.

In één van de meest pijnlijke episodes voor onze Vredesgemeenschap, het bloedbad van 21 februari 2005 in de gehuchten Mulatos en La Resbalosa, toonde hij geen enkele wroeging voor het in stukken snijden van onze kinderen en van onze eerlijke en onschuldige leiders en leidsters, maar integendeel wilde hij de misdaad vervolledigen door ons te verplichten om dag en nacht samen te leven met de moordenaars. Dank zij de principes van Christelijke wijsheid die ons vergezeld hebben in ons op weg gaan, opende de criminele brutaliteit van deze president de deuren van de gemeenschapsautonomie, die ons onafhankelijk maakte van de corrupte en criminele heerschappij van een Staat, verzopen in de meest walgelijke rottigheid. In die ethische breuken waartoe we hebben besloten, kregen we de begeleiding en de solidariteit van talrijke gemeenschappen van het land en van de wereld, die de menselijke waardigheid op de eerste plaats zetten en die ons ondersteund hebben met hun niet omkoopbare en volgehouden moraal. Nooit zullen we stoppen met hen te bedanken.

Onze Gemeenschap wil vandaag getuigenis afleggen van de volgende feiten die zich recent hebben voorgedaan:

Op vrijdag 24 juli 2020 werd overdag een jongere van onze Vredesgemeenschap, op de weg die van het dorpscentrum van San José naar het gehucht Mulatos voert, aangehouden door een paramilitair. Deze paramilitair, waarvan we de naam iet kennen, probeerde onze kameraad te rekruteren voor zijn bende door hem een goede vergoeding in geld te beloven als hij voor hen zou werken. De jongere verwierp het voorstel en een beetje later verwijderde de paramilitair zich van de plaats en liet hij het lid van onze gemeenschap zijn weg verder volgen.

Dezelfde vrijdag 24 juli 2020, ’s morgens, werd een vreemde aanwezigheid vastgesteld dicht bij ons Vredesgehucht Luis Eduardo Guerra, in het gehucht Mulatos Medio, klaarblijkelijk van mensen met banden met het paramilitarisme, die de leden van onze Vredesgemeenschap bezig waren te bespioneren.

Op dinsdag 28 juli 2020 werd onze Vredesgemeenschap op de hoogte gebracht van een vervanging van de paramilitaire bevelhebbers van de zone van onze omgeving. Volgens de verstrekte informatie plannen de nieuwe bevelhebbers een bloedbad tegen meer dan drie personen van onze Vredesgemeenschap en daartoe zullen ze de controle van alle activiteiten van de bevolking van de zone intensiveren. De nieuwe bevelhebber, die nu ons proces van leven grondig bedreigt, is gekend met de alias “Rogelio”. Hij is een gedemobiliseerde van de FARC-EP in 1995 en hij coördineerde in de jaren 1997 en volgende razzia’s van de Strijdkrachten en de paramilitairen tegen onze Vredesgemeenschap.

Op zondag 2 augustus 2020 overdag werd info ontvangen over de aanwezigheid van nieuwe paramilitairen in de zone. Alles wees erop dat de oude troepen die het leven van het district en zijn gehuchten controleerden vervangen werden door andere troepen, afkomstig uit verschillende regio’s van het land en nu onder bevel werden geplaatst van alias “Rogelio”. Men zegt dat zijn doel is om zwaardere en verplichte vaccins of belastingen te innen van de bewoners van de zone.

Dezelfde zondag 2 augustus 2020 geraakte een nieuw verondersteld plan bekend van invasie van onze private eigendom van de boerderij La Roncona. Men weet nog niet wie de indringers zouden zijn, maar men zegt dat het plan zou gecoördineerd zijn door het gemeentebestuur van Apartadó.

Op zaterdag 8 augustus 2020 ’s morgens, werd een grote aanwezigheid van paramilitairen met lange wapens en in camouflagekledij vastgesteld, dicht bij het punt dat bekend is als La Casona, in het gehucht Mulatos Medio van San José de Apartadó. Een aanwezigheid die er nog steeds is.

Op zondag 9 augustus 2020 kwam informatie toe in de Vredesgemeenschap, volgens welke de paramilitairen opnieuw hebben verboden teelten voor het levensonderhoud te zaaien op de percelen van de boeren die groter zijn dan 1 hectare. Ze dreigen ermee dat wie de grens van 1 ha overschrijdt verplicht wordt een heel hoge som geld te betalen, als onwettige belasting of “vaccin” die de basis zal vormen voor de financiering van hun misdaden.

Op zaterdag 15 augustus 2020 organiseerde de 17-de Brigade van het Leger volgens hun gebruikelijke methode een burger-militaire dag in het gehucht La Unión. Daartoe riepen ze de burgerbevolking bijeen en ze boden hen coiffurediensten aan en recreatieve activiteiten, ze organiseerden voetbalmatchen en andere vermakelijkheden. Dit alles gebeurde in flagrante overtreding van de normen van veiligheid voor de gezondheid, opgelegd door de eigen regering in deze straffe tijd van pandemie. Men mag niet vergeten dat de besmetting met het Coronavirus precies in Urabá binnenkwam door militaire eenheden, want hun eigen troepen importeerden het vanuit Chocó, vanuit schepen van de marine en vanuit andere regio’s en ze verspreidden het in de regio dank zij hun weinig of geen voorzichtigheid die ze in acht namen in hun betrekkingen met de burgerbevolking. Ja zeker, ze hebben niet alleen bijgedragen aan reusachtige golven van gewelddadige doden veroorzaakt door hun dodelijke wapens en die van hun paramilitaire armen, maar ook door hun onverantwoorde omgang met hun relaties, vergetend dat hun kazernes de belangrijkste bron van besmetting waren met dit dodelijk virus.

Op dezelfde zaterdag 15 augustus 2020 ging, volgens info die onze Vredesgemeenschap verkreeg, een bijeenkomst door in het district Nuevo Antioquia, klaarblijkelijk om de reeds vergevorderde plannen van mijnuitbating in het bergmassief van Abibe bekend te maken. Aan deze bijeenkomst nam de meerderheid van de Raden voor Gemeentelijke Actie van de streek deel, die verklaarden akkoord te zijn met de plannen voor mijnexploitatie. Het is publiek bekend dat de onderneming die deze projecten beheert de onderneming CARBONES DEL GOLFO is en dat haar beheer en haar samenkomsten ondersteund werden en geadviseerd door de paramilitaire structuren van de regio. Al geruime tijd is het aanhoudend werk van coöptatie van de boerenbevolking die in de regio woont duidelijk en daartoe hebben ze consensus van de gemeenschapsraden nagestreefd. Sommige boeren hebben aan onze Vredesgemeenschap hun bezorgdheden geuit over de immorele manieren waarvan ze gebruik maakten om een instemming met hun plannen te bereiken vanwege de besturen van de gemeentelijke raden door middel van voordelen en giften. We vragen ons af of deze smerige procedures de vervanging zijn van een volksraadpleging, maar we zien dat zulke grove en immorele procedures ver verwijderd zijn van het voldoen aan de wettelijke vereisten van een raadpleging. Noch het Openbaar Register, noch het Openbaar Ministerie, noch de Ombudsdienst voor Mensenrechten , noch de Controledienst hebben integrale en geloofwaardige informatie verspreid over de exploitatieplannen noch over de milieugevolgen en sociale gevolgen van deze plannen. Alleen weet men oppervlakkig dat de ondernemingen ARGOS en CARBONES DEL GOLFO in onderhandeling zijn met multinationals en dat ze plannen om de komende jaren steenkool in buitensporige hoeveelheden te exporteren, waartoe een reusachtige haven gepland is die reeds ver gevorderd is: PUERTO ANTIOQUIA (HAVEN ANTIOQUIA)in de gemeente Turbo. Wij vragen ons af of dit een “democratische “ manier van beslissen is over de grondstoffen van een hele regio. Namelijk door haar bevolking te blinddoeken zodat ze de milieuschade en de economische, politieke en sociale manipulatie om de omstandigheden in de regio te veranderen niet kent. Want die vereisen zeker dat het type bevolking die de regio bewoont verandert en dat de rest ontheemd wordt door de criminele methodes van gedwongen ontheemding die de Colombiaanse Staat routinematig pleegt te gebruiken. Alleen zo begrijpen wij de fundamentele rol die het paramilitarisme heeft gespeeld in al deze jaren, zoals ze die speelde in Ituango om lagen van de bevolking te elimineren die de elitaire plannen van usurpatie en exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen ten gunste van een elite zonder enig moreel besef in de weg staan.

Nogmaals bedanken we de personen en gemeenschappen die op verschillende plaatsen van het land en van de wereld ons vanuit hun hart in deze meer dan 23 jaar gemeenschap hebben vergezeld en die ondanks het isolement door de pandemie dagelijks de Colombiaanse Regering blijven onder druk zetten opdat ze het leven zou beschermen. Onze oprechte dank om dit proces van verdediging van het leven voort te zetten wat ons bovendien moreel aanmoedigt om onze principes te blijven verdedigen.