Zij die ons slachtofferen eisen het recht op om ons monddood te maken en de rechterlijke macht kent het hen toe

Onze Vredesgemeenschap van San José de Apartadó ziet zich opnieuw genoodzaakt om getuigenis af te leggen aan het land en aan de wereld van de ernstige agressies en schendingen van hun mensenrechten die bedreven werden de laatste weken:

De laatste weken bereikte ons informatie van doodsbedreigingen tegen bewoners van de zone omdat ze geen verplichte belastingen of ‘vaccins’ willen betalen aan de paramilitairen, die het territorium van San José de Apartadó controleren.

Op dezelfde wijze duren de bedreigingen tegen mensenrechtenverdedig(st)ers verder, want er zijn reeds veel boeren, die in deze 21 jaar de Vredesgemeenschap hebben moeten ontvluchten naar andere regio’s van het land omwille van bedreigingen van het paramilitarisme. Zo is het ook dat veel ambtenaren van het Kantoor van de Ombudsman voor de Mensenrechten zich omwille van veelvuldige bedreigingen hebben teruggetrokken van de regio om hun leven te redden, dit door gebrek aan waarborgen tegen de zware bedreigingen die ervoor zorgen dat ze de zone moeten verlaten.  

Er zijn reeds veel commentaren te horen in de zone dat de guerrilla van het Nationaal Bevrijdingsleger [ELN], die via veel plaatsen van de regio aankomt, dichterbij komt, wat meer gewapend conflict en dood voor de boerenbevolking betekent, omdat de paramilitairen (Autodefensas Gaitanistas de Colombia AGC) , die met geweld de boerenbevolking bedreigen en controleren, dit territorium al in bezit genomen hebben. Uiteindelijk is het die boerenbevolking die de gevolgen van de oorlog lijdt. Onze Vredesgemeenschap zal altijd dit crimineel optreden van om het even welke gewapende groep, of ze legaal of illegaal is, die naar onze regio komt om ze met hun perverse controle te doen bloeden, afwijzen en er in publieke aanklachten getuigenis over afleggen. Want het is voor diezelfde reden dat we niet ophouden publiek aan te klagen dat er een paramilitarisme is dat in onze regio reeds doet waar het zin in heeft en er is geen enkele bevoegde instelling die ook maar iets doet om dat alles te stoppen. Dit zijn de feiten waarvan we getuigenis afleggen:

Op vrijdag 14 september 2018 was er een grote groep paramilitairen aanwezig in de gehuchten Arenas, Mulatos en La Esperanza, en zoals verteld werd bij de bewoners beschermden ze een alias , nl. “Pueblito”.

Op zaterdag 15 september 2018 werd een feest gehouden in het gehucht Arenas Altas, waarbij 6 gekende paramilitairen aanwezig waren , waarbij alias “Caballo” en alias “Majute”.

Op zondag 23 september 2018 kwam volgens de bewoners in het gehucht La Resbalosa een groep aan van 200 paramilitairen, die veel muilezels bij hadden  en ze lieten die zonder toelating los zodat ze het gras opaten van de boeren hun boerderijen.

Op zaterdag 29 september 2018 overdag werd de Ombudsman voor de Mensenrechten en Analist van het Systeem van Tijdig Alarm (Sistema de Alerta Temprana = SAT) voor de regio Urabá , die op zijn diensttelefoon bedreigingen ontving die hem verplichtten tot gedwongen ontheemding om zijn leven te beschermen, bedreigd.  Want ze verschaften hem niet de meest aangepaste maatregelen voor zijn situatie, die hem zouden toelaten zich staande te houden in de regio.

Op dinsdag 9 oktober 2018 overdag, wanneer een groep leden van onze Vredesgemeenschap aankwam in het gehucht van Arenas Altas, kon men vaststellen dat vreemde personen onze private eigendom waren binnengedrongen en zich gevestigd hadden op één van onze gemeenschapsterreinen.  Onder de binnendringers waren verschillende paramilitairen te herkennen.

Op zondag 28 oktober 2018 waren verschillende paramilitairen genaderd tot aan de ruimten van de Vredesgemeenschap van La Unión.

Op zaterdag 3 november 2018 werd een bewoner van de regio bedreigd door paramilitairen die hem in zijn huis zochten tijdens de uren van de nacht, en hierdoor zag hij zich verplicht te vluchten om zijn leven te redden.

Op dinsdag 13 november 2018 om 13:31 bereikte ons in onze Vredesgemeenschap een nieuwe gerechtelijke dagvaarding om ons als Gemeenschap te verplichten om onze oproepen terug te trekken die we deden aan solidaire personen,  die, in het land en in de wereld, nog ethische principes bewaren, opdat ze ons zouden helpen om weerstand te bieden  tegen agressies en tegen ernstige schendingen van onze mensenrechten, die we voortdurend blijven ondergaan vanwege sommige gewapende en criminele structuren die in 21 jaar  hebben aangetoond dat ze genieten van de tolerantie, toestemming, steun en medeplichtigheid van de Staatsinstellingen, in het bijzonder van hen die de missie hebben de burgers te verdedigen tegen  de schending van hun rechten.

In de absurde teksten ontvangen van het Tweede Gemeentelijke Gerechtshof van Apartadó, bevestigen de vrouwelijke rechter en de 17-de Brigade dat de militairen (brigade en bataljons) als eisende partij  zich bevinden ”in een staat van weerloosheid”  ten aanzien van de Vredesgemeenschap. We begrijpen het niet tenzij het zo is dat ze een grap willen maken met zo’n onevenredige ironie, spot en sarcasme: militaire eenheden met duizenden moderne wapens, tanks, helikopters, gesofisticeerde transporten en communicatiemedia van de laatste technologieën,  voelen zich onbeschermd tegen een Gemeenschap van boeren die juist  werd gevormd in het afwijzen van elk soort wapens, die in armoede leeft en die nooit gewenst heeft beschermd te worden door de rechterlijke macht noch door de overige machten van de Staat, want al hun oproepen en rechten op petitie werden gedurende meer dan twee decennia miskend. Dat alles toont aan dat hun taal zulke niveaus van verwarring en dwaasheid heeft bereikt  dat niemand er nog iets van verstaat.

Maar, Wat is het dat de vrouwelijke Rechter wil? Dat we zwijgen? Dat we ons laten afslachten, folteren, verkrachten, belasteren, op de vlucht drijven , stigmatiseren en dat we niets zeggen? Dat we ons laten behandelen als vodden waarmee geschud kan worden en dat we onze mond niet opendoen? Dat we alle wreedheden die ze met ons willen uithalen dulden en de stilte bewaren? Hoe kan een land rechters ondersteunen die de slachtoffers verplichten de stilte te bewaren? Zelfs de meest onwetende begrijpt dat zulke rechter geen moraal heeft, geen gevoel voor menselijkheid, de principes niet kent die ten grondslag liggen aan de wetten. Wat armzalig ons land! Tot welke afgronden van onredelijkheid zijn we geraakt?

Maar de Rechter en dezelfde militairen munten uit in nog meer schandaligheid: Ze durven te zeggen dat als we bewijzen hebben van de gewelddadigheden  we ze voor het Openbaar Ministerie moeten brengen en aan de militaire garnizoenen zelf. Bij God! Blijkbaar miskennen ze dat we dit gedurende vele jaren gedaan hebben en dat we enkel straffeloosheid en corruptie ontmoet hebben. Ze willen bevestigen, dat ofschoon de resultaten straffeloosheid en corruptie zijn, we toch dezelfde weg moeten blijven bewandelen? Ze willen ons aanbevelen dat we moeten blijven insisteren in dat wat niet helpt en dat ons zelfs schaadt? We zullen hen niet kunnen bedanken voor zo’n kwaadaardige raad.  Bij wie komt het op dat een instelling in het staat is de misdaden van haar eigen leden te onderzoeken en te vonnissen? De mensheid heeft vastgesteld dat dit onmogelijk is. Als de militairen willen controleren wat zijzelf hebben gedaan, dan kunnen ze naar het Internationaal Strafhof gaan en daar zullen ze overvloedig materiaal vinden dat wij er in deze twee decennia naartoe gestuurd hebben,  in een poging aan andere deuren aan te kloppen waarlangs uitzicht kan zijn op iets van gerechtigheid.

Opnieuw bedanken we alle personen die onze jammerklachten vanuit onze onmacht hebben aangehoord, want het enige dat ons overblijft is getuigenis afleggen van onze beproevingen voor het land en de wereld , in deze onbegrensde oceaan van straffeloosheid en corruptie. Maar ook hiervan willen ze ons beroven en ze willen dat we ons schikken in stilte door middel van zulke absurde voogdij.